//அக்கரையில்
தாயாய் என்னைப்பெற்றவள்! இக்கரையில் என்னைத் தாயாய்ப் பெற்றவள்! தலைமுறைப் புரிதல்களுக்கிடையில் தடுமாறுகின்றன உறவுகள்! கரைகளை இணைக்கும் கவின்மிகுபாலமாய் இடையில் நான்! நேற்று
பாலமாயிருந்தவள்தான் இன்று அக்கரையேகியுள்ளாள்… ஏனோ அதை மறந்துபோனாள்! இன்று இக்கரையானவளே நாளை பாலமாகுவாள்… பாவம் அதை அவள் அறியாள்! இற்றுப்போகா
வரம்பெற்றுவந்த பாலங்களால் இறுக்கமாகும் இடைவெளிகள் யாவும் இன்னும் பல தலைமுறைகள் கடந்தும்!//
இன்று
முகநூலில் நான் படித்து ரசித்த திருமதி கீதா மதிவாணன் அவர்களின் கவிதை. இரு
தலைமுறைகளின் இடைவெளி நிரப்ப இடையில் உள்ள தலைமுறை பாலமாவதைப் பற்றி
எழுதியிருக்கிறார்.
