தொடரும் தோழர்கள்

வியாழன், ஜூன் 30, 2011

செவ்வாய், ஜூன் 28, 2011

அம்மாவே சரண்!

சமீபத்தில் நண்பர் ஏ.ஆர்.ராஜகோபாலன் அவர்கள் அடுத்த பிறவி என்ற தலைப்பில் மனதைத் தொடும் கவிதை ஒன்று எழுதியிருந்தார்.அதைப் படித்ததும்,ஆதி சங்கரரின் ”மாத்ரு பஞ்சகம்” என்ற ஸ்லோகம் நினைவுக்கு வந்தது.

உறவுகள் அனைத்திலும் உயர்ந்த உறவு,தாய் என்ற உறவு. தாய்ப் பாசம் என்பது சன்னியாசியையும் விடுவதில்லை. தனது தாயின் மரணத்தை எண்ணிக் கலங்கி ஐந்து ஸ்லோகங்களால் தன் மன உணர்வுகளை வெளியிடுகிறார் ஜகத்குரு ஆதிசங்கரர்.நம்மையும் கலங்கச்செய்கிறார்.அந்த ஸ்லோகங்களின் தமிழாக்கம் இதோ:-

1)என்னை என் தாய் வயிற்றில் சுமந்து,பத்து மாதமும் பட்ட சிரமத்துக்கு நான் என்ன கைம்மாறு செய்திருக்கிறேன்!
பிரசவ சமயத்தில் என் தாய் அனுபவித்த சொல்லொணா வலிக்கு ஈடாக நான் என்ன செய்திருக்கிறேன்!
என் நலனைக் கருதி ருசியற்ற உணவை உண்டு வாழ்ந்த என் தாய்க்கு ஏதாவது செய்திருக்கிறேனா ?
எனக்காக உறக்கமின்றிக் கண்விழித்து,உடல் இளைத்து என் மலத்தில் படுத்து
என்னைக் காத்த என் தாயாருக்கு என்ன செய்திருக்கிறேன்!
ஒரு தாயின் செயல்களுக்கு யாராலும் கைம்மாறு செய்ய முடியாது,
எனவே அம்மா,உன்னை நான் வணங்குகிறேன் .ஏற்றுக்கொள்!

2)நான் கல்வி கற்கச் சென்றபோது, ஒரு நாள் உறக்கத்தில் நான் சந்நியாசியாவது போல் கனவு கண்டு,அழுது கொண்டே குருகுலம் வந்து அங்கிருந்த அனைவரையும் கதறி அழச் செய்த என் தாயே! உனக்கு வணக்கம்.

3)அம்மா! நீ முக்தி அடையும் சமயம் உன் வாயில் சிறிது நீராவது ஊற்றினேனா? இறந்த தாய்க்குச் செய்ய வேண்டிய கர்மாக்களாகிய சிராத்தம்,தர்ப்பணம் ஏதாவது செய்தேனா?உன் கடைசி நேரத்தில் உன் காதில் தாரக மந்திரமாவது ஓதினேனா?

எதுவும் செய்ய அதிகாரமில்லாததாலும்,சந்நியாசியானதால் வைதீகக் கர்மாக்கள் எதுவும் செய்ய இயலாமல் போனதாலும்,மனம் கலங்கி நிற்கும் உன் மகனான என்னிடம் தயவு செய்யம்மா!உன் தாமரைத்தாள் பிடித்து வேண்டுகிறேன்!

4)அம்மா! என்னை முத்தே,கண்ணே,ராஜா,என்றெல்லாம் சீராட்டி,சிரஞ்சீவியாக இருக்க வேண்டும் என்று வாழ்த்தி,எனக்குப் பாலூட்டித் தாலாட்டி வளர்த்த என் அன்னைக்கா வேகாத அரிசியை நான் வாயில் இடுவேன்?இதைப் பொறுக்க முடியவில்லை தாயே!நீயே சரண்.

5)அம்மா,என்னை பெற்றபோது பொறுக்க முடியாத வலியில்,அம்மா!அப்பா! சிவபெருமானே!கோவிந்தா! ஹரே முகுந்தா!என்றெல்லாம் அழைத்த என் கருணைத் தெய்வமே!என் இரு கைகளையும் தூக்கிக் கூப்பி,உன்னைச் சரணடைகிறேன்!

திங்கள், ஜூன் 27, 2011

பெருமைக்குரிய ஏழு!

ஏழு என்பது ஒரு முக்கியமான எண்!

எண் கணிதத்தில் இது கேதுவின் எண்.கேது ஞான காரகன்.இந்த எண்ணின் ஆதிக்கத்தில் உள்ளவர்கள் நிறைகுடம் போன்றவர்கள்.ஆழ்ந்த அறிவுக்கூர்மை உடையவர்கள். ஓரளவுக்கு நிலையான மனம் உள்ளவர்கள்(ஸ்திதப் பிரக்ஞர்கள்)இயற்கை ஞானம் உள்ளவர்கள்(என் பிறந்த தேதி 25--2+5=7!).

வானவில்லின் நிறங்கள் ஏழு!வானத்தில் வண்ணக்கலவையாக வானவில் தோன்றும் போது,அதன் அழகில் மயங்காதார் யார்!அடிப்படையான ஏழு நிறங்கள் இந்த விப்ஜியார்தான். மற்ற அனைத்து நிறங்களும் இவற்றின் சேர்க்கையே!

இசையின் சுரங்கள் ஏழு.ஸ,ரி,க,ம,ப,த,நி என்பவை அவை.நமது இசையில் மட்டுமல்ல.மேற்கத்திய இசையிலும் ஏழு சுரங்கள்தான். -டோ,ரே,மி,ஃபா.சோ,லா,டி (do,re,mi,fa,so,la,ti) என்பவை அவை.

சவுண்ட் ஆஃப் மியூசிக் படத்தில் ஒரு இனிமையான பாடல் கேட்டிருப்பீர்கள்-
இந்த சுரங்களை வைத்துப் புனையப்பட்ட பாடல்-” Do a deer a female deer”
எனத்தொடங்கும் பாடல்.

மனித உடலில் இயங்கும் சக்கரங்கள் ஏழு—மூலாதாரம்,ஸ்வாதிஷ்டானம், மணிபூரகம், அநாகதம்,விசுத்தி,ஆக்ஞை,சகஸ்ராரம் என்பவை அவை.மூலாதார சக்தி என்பது முதிகெலும்பின் கடைசியில் அமைந்துள்ளது.இந்தச் சக்தியை மேலேற்றி சகஸ்ராரத்தை அடையச் செய்யவேண்டும். இந்தக் குண்டலினி யோகம் பற்றித் திருமூலர் நிறைய எழுதியுள்ளார்.அது பற்றி எனது மற்றப் பதிவில் இயலும்போது எழுதுகிறேன்.

எம்பெருமான் வெங்கடாசலபதியின் மலைகள் ஏழு.எனவேதான் அவன் ஏழுமலையான்.

சமுத்திரங்கள் ஏழு—ஆர்க்டிக்,அண்டார்டிக்(சதர்ன்),வடக்கு பசிஃபிக்,தெற்கு பசிஃபிக்,வடக்கு அடலாண்டிக்,தெற்கு அடலாண்டிக்,இந்துமகா என்பவை அவை.

உலக அதிசயங்கள் ஏழு.இப்போது புதிய அதிசயங்களாகத்தேர்வு செய்யப்பட்டவை--
சிச்சென் இட்சா-மெக்சிகோ;மீட்பர் கிறிஸ்து சிலை-பிரேசில்;கொலோசியம்-இத்தாலி;சீனப் பெருஞ்சுவர்-சீனா;மாச்சு பிச்சு-பெரு(இதென்ன அச்சுப் பிச்சு மாதிரி!)பெட்ரா-ஜோர்டான்;தாஜ்மஹால்-இந்தியா.

முன்பெல்லாம் வேலூரில் ஏழு அதிசயங்கள் சொல்வார்கள்!---கடவுள் இல்லாத கோவில்,ராஜா இல்லாத கோட்டை,தண்ணீர் இல்லா ஆறு,அதிகாரம் இல்லாத போலீஸ்(பயிற்சிக் கல்லூரியைக் குறிக்கிறது),மரமில்லாத மலை,வீரமில்லா ஆண்கள்,அழ்கில்லாத பெண்கள்!இதெல்லாம் எந்த அளவுக்கு உண்மை என்பது எனக்குத் தெரியாது!

மனிதர்கள் தவிர்க்க வேண்டிய ஏழு பாவங்களைப் பற்றி காந்திஜி சொல்லியிருக்கிறார்.அவை--

உழைப்பற்ற செல்வம்

நேர்மையற்ற வியாபாரம்

ஒழுக்கமற்ற கல்வி

ஈடுபாடற்ற வழிபாடு

மனிதத் தன்மையற்ற அறிவியல்

மனச்சாட்சியற்ற இன்பம்

கொள்கையற்ற அரசியல்!

இந்தப்பாவங்கள் எல்லாம் இன்று வாழ்க்கை நெறியாகிப் போய் விட்டனவே!


கடைசியாக ஆனால் அனைத்திலும் முக்கியமாகப் பதிவர்கள் ஆவலுடன் எதிர்நோகிக் காத்திருக்கும் எண் இந்த ஏழு.தமிழ்மணத்தில் ஆறு ஓட்டு விழுந்த பின் இந்த ஏழாவது ஓட்டு,காக்க வைக்கும்,எதிர் நோக்க வைக்கும்,காத்து ஏங்க வைக்கும்! பின்னூட்டத்தில் சிலர் பெருமையாய்க் கூறுவர்”ஏழாவது ஓட்டுப் போட்டு விட்டேன்” என்று.பதிவர் நன்றிப் பெருக்கில் திக்கு முக்காடி விடுவார்!

ஏழு சுரங்களுக்குள் எத்தனை பாடல்!
ஏழு ஓட்டுக்களுக்கு எத்தனை தேடல்!
கட்டாயம் போடணும் ஓட்டு
ஆக்கணும் பதிவை ஹிட்டு
இல்லைன்னா விழும் திட்டு!


(இப்போ நான் போறேன் உங்களை விட்டு!)

வர்ட்டா?!

வெள்ளி, ஜூன் 24, 2011

உணவு உலகம்-2.

திருச்சி கடைத்தெருவில் அப்போது அம்பி ஐயர் ஓட்டல் என்று ஒன்று இருந்தது. மாலை நேரத்தில் தினமும் ஸ்பெசல் ஆக ஒரு இனிப்பு ஒரு காரம் செய்வார்கள்.காத்திருந்து வாங்கிச் சாப்பிடுவர் பலர்.நானும் கீரன் அவர்களும் அங்கு ரெகுலர்.சுடச் சுட அல்வா/கேசரி/ஜாங்கிரி என்று இனிப்பும், போண்டா/பஜ்ஜி/வடை( மனோ எங்கே போயிட்டீங்க!) என்று கார வகைகளும் மேலும் மேலும் சாப்பிடத்தூண்டும்.சொந்தக்காரர் அதை ஒரு வெறும் தொழிலாக நடத்தவில்லை.ஒரு வித ஈடுபாட்டுடன் நடத்தி வந்தார்.அவருக்கு அப்படி ஒரு ஓட்டல் நடத்த அவசியமே இல்லை.ஏனென்றால் அவரது மகன் திரு.வேதநாராயணன்தான் அப்போது தஞ்சை மாவட்டக் கலெக்டர்!

மாயவரம்/ RTC லாட்ஜ்களில் சாப்பிடாத இரவுகளில்,இரவு உணவு கொஞ்சம் வித்தியாசமாக அமையும்.கடைத்தெருவில் ஒரு கடிகாரக் கடை இருந்தது.அந்தக் கடை மாலை மூடிய பின்,அந்தக்கடை வாசலில் வேறு ஒரு கடை திறக்கப்படும். ஸ்ரீரங்கத்திலிருந்து ஒரு அய்யங்கார் புளியோதரை,சர்க்கரைப் பொங்கல், வெண் பொங்கல்,தயிர்சாதம் என்று எல்லாவற்றையும் ஒரு ஜட்கா வண்டியில் வைத்துக் கொண்டு வந்து அங்கு கடை போட்டு விடுவார்.நான்,வைத்தியநாதன் , கீரன் மூவரும் பல நாட்கள் அந்த சாலை ஓரக் கடையில் ருசித்துச் சாப்பிட்டிருக்கிறோம்! அந்த மாதிரிச் சுவையான புளியோதரை இன்று வரை நான் சாப்பிடவில்லை!

பெண்களை விட ஆண்கள்தான் உணவுப் பிரியர்களாக இருக்கிறார்கள்.நல்ல சுவையான உணவை ரசிக்கிறார்கள்.எனவேதான் சொன்னார்களோ—
The way to a man’s heart is through his stomach(ஒரு ஆணின் இதயத்துக்கு நுழை வாயில் அவன் வயிறே!) என்று.

ஒரு லிமரிக்குடன் முடித்தால்தான் எனக்குத் திருப்தி!.நையாண்டிக் கவி,சிந்து கவி என்று என்ன பெயர் வேண்டுமென்றாலும் சொல்லுங்கள்.ரோஜாவை,வேறு பெயரில் அழைத்தால் மணம் குறைந்து விடுமா என்ன!( இப்படியும் சொல்லலாமே-சாக்கடையை ரோஜா என அழைத்தால் துர்நாற்றம் போய்விடுமா?!)

”சாப்பாட்டுப் பிரியன் சின்ன மணி
நாக்கில் வந்ததொரு நாள் சனி
சொன்னான் ரசத்தில் இல்லை உப்பு
வாங்கினான் கன்னத்தில் அப்பு!
இப்பவெல்லாம் மணி கப்புச் சிப்பு!”

வியாழன், ஜூன் 23, 2011

உணவு உலகம்!

மனிதனது அடிப்படைத் தேவைகள் மூன்று-உண்ண உணவு,உடுக்க உடை,இருக்க இடம்.எத்தனையோ இடங்களில்,எத்தனையோ விதமான உணவுகளைச் சுவைத்திருப்போம். ஆனால் சில உணவுகளின் சுவை நம் நாக்கை விட்டு மட்டுமல்ல,நம் நெஞ்சை விட்டும் நீங்குவதில்லை.அத்தகைய உணவுகளைப் பற்றியும்,சம்பந்தப்பட்ட,நிகழ்ச்சிகள்,மனிதர்கள் பற்றியும் நினைத்துப் பார்க்கிறேன்.

நான் உயர்நிலைப் பள்ளியில் படிக்கும்போது,கோவில்பட்டியில் பால முருகன் கஃபே என்றொரு ஓட்டல் இருந்தது.இது அங்கு செய்யப்படும் உப்புமா பற்றியது.

கோவில்பட்டியில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஹாக்கிப் போட்டிகள் நடை பெறும்.ஓர் ஆண்டில்,பெரம்பூர் தெற்கு ரயில்வே அணியினர் பிரமாதமாக ஆடி இறுதிப் போட்டிக்குத் தகுதி பெற்றனர்.போட்டியன்று,அந்த அணியினருக்கு பாலமுருகன் ஓட்டலில் என் அண்ணாவும் நண்பர்களும் டிஃபன் வாங்கிக் கொடுத்தனர்.ஓர் உப்புமா சாப்பிட்டவர்கள் அதன் சுவையில் மயங்கி இன்னோர் உப்புமாவும் சாப்பிட்டனர்.உப்புமா வயிற்றில் போய் அமர்ந்து விட்டது போலும்!வழக்கமான வேகம் ஆட்டத்தில் இல்லை.விளைவு அவர்கள் தோற்றனர்! யார் மறந்தாலும் அவர்கள் மறக்க மாட்டார்கள் அந்த உப்புமாவை!

என்னைப் பொறுத்தவரை விவேகானந்தா கல்லூரி விடுதியில் சாப்பிட்ட மோர்க் குழம்பும்,மைசூர் ரசமும்,வெஜிடபிள் புலாவும்,சப்பாத்தி குருமாவும்,ரவா பொங்கலும் மறக்க முடியாதவை.

பட்ட மேற்படிப்பு முடிந்து சில காலம் திருச்சி தனிப் பயிற்சிக் கல்லூரியில் விரிவுரையாளராகப் பணியாற்றினேன்.அது எனது நல்லூழ் என நினைக்கிறேன். ஏனென்றால் அங்குதான் எனக்குப் புலவர் கீரனின் அறிமுகம் கிடைத்தது. அவரும் அங்கு பணி புரிந்து வந்தார். நான் கல்லூரி விடுதியில் வார்டனாகவும் இருந்ததால்,எனக்கு ஒரு பெரிய அறை கொடுத்தி ருந்தார்கள். பல நேரங்களில் அங்கு அமர்ந்து நானும் கீரனும் பேசிக் கொண்டிருப்போம்.

மன்னிக்கவும்;பதிவு உணவு பற்றியது! ’கீரனும் நானும்’ என்ற தலைப்பில் பின்னர் எழுதலாம்.இப்போது எழுத வேண்டியது ’கீரையும் நானும்’ என்பது போல்தான்.

திருச்சியில் இரவுச் சாப்பாட்டுக்கு மாயவரம் லாட்ஜ்,அல்லது RTC லாட்ஜ் இரண்டில் ஒன்று.நானும் என் நண்பன் வைத்தியநாதனும் போவோம்.மேசையில் அமர்ந்து சாப்பிடுவதில்லை உள்ளே போய்ப் பலகையில் அமர்ந்து வாழை இலையில் எக்ஸ்ட்ரா நெய்யுடன் சாப்பிடும் சுகம்!ஆகா!மாயவரம் லாட்ஜில் செவ்வாயன்று இரவு,முருங்கைக்காய் போட்டு ஒரு பொரித்த குழம்பு செய்வார்கள் பாருங்கள்,அதன் சுவை மறக்க முடியுமா!

ஒரு நாள் RTC லாட்ஜில் சாப்பிடும்போது,கொஞ்ச சாதம் மிச்சம் வைத்தேன். மேற்பார்வை பார்த்துக்கொண்டிருந்த பெரியவர் என்னருகில் வந்து” அன்னத்தை எறியக்கூடாது, சாப்பிடுங்கோ” என்று சொல்லவும் பதில் ஏதும் பேசாமல் சாப்பிட்டு விட்டேன்.(வீட்டில் பெரியவர்கள் சொன்னால் கேட்போமா?!)

அவர் சொன்ன அக்கருத்தையே தைத்திரீய உபநிடதம் சொல்கிறது—

“அன்னம் ந பரிசக்ஷீத”

அன்னத்தை எறியாதே!

(திருச்சியில் கீரனுடன் உணவு அனுபவங்கள் தொடரும்)

திங்கள், ஜூன் 20, 2011

மாறனைப் பற்றிச் சில தகவல்கள்!

மாரன் என்பது மன்மதனைக் குறிக்கும். அவனது வேறு பெயர்கள், உருவிலாளன், கரும்புவில்லி, , புட்பரசன், மகரக்கொடியோன், மதனன், வசந்தன், வேனிலான், காமன் என்பவை .சாதாரணமாக வழக்கத்தில் இருப்பவை மன்மதன்,காமன் என்பவையே. வேள் என்றும் ஒரு பெயருண்டு. அதன் பொருள் வேட்கையை ஏற்படுத்துபவன்.காமனின் நிறம் கருப்பு. (கருப்பு நிறமுள்ளவர்களே, மகிழ்ச்சியடையுங்கள்,காமனே கருப்புதான்!) முருகனின் நிறம் சிவப்பானதால் அவன் செவ்வேள்.

காமதேவன் அழகு மிகுந்தவன். காதல் தெய்வமெனச் சொல்லப்படுபவன்.

”நெஞ்சில் பாயுது காமன் விடும் பாணம்”

”கண்வழி காமனின் பாணங்கள் பாய்வது
மாலையில் மயங்கிய பொழுது”

என்றெல்லாம் மன்மதனாகிய மாரனின் பாணங்கள் பற்றிச் சினிமாப் பாடலகளில் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

அப்படி அவன் பாணம் என்ன?

(அருவா,கத்தி,கோடாரி,ஈட்டி,சூலம்,வேல்கம்பு?!--மனோ மன்னிக்க!)

குத்திக் கிழித்திக்காயப்படுத்தும் பாணமா!

காயம்தான்;ஆனால் சுகமான வலி உண்டாக்கும் காயம்.

அந்த பாணத்தின் சக்தி,மயங்க வைக்கும், தனியே புலம்ப வைக்கும்,உருக வைக்கும்,விரக தாபத்தில் துடிக்க வைக்கும்!.

ரத்த நாளங்களில்லாம் புது ரத்தம் பாயம்.

இதயம் ’காதல் ,காதல்’ என்றே ஒலிக்கும்!

அப்படிப்பட்ட அவன்,ஆயுதங்கள்தான் என்ன?

கரும்பு வில்;வண்டுகளால் தொடுத்த நாண்!

வில்லுக்கான அம்புகள்?

ஐந்து மலர்களே மாரனின் பாணங்கள்.

தாமரை,அசோகம்,மா,முல்லை, நீலோத்பலம் என்பன அம்மலர்கள்

தாமரை மார்பில் தாக்கும்;காதல் போதையை உண்டாக்கும்.

அசோகம் உதடுகளைத் தாக்கிக் காதலிக்காகப் புலம்பச் செய்யும்.

மாம்பூ தலையைத் தாக்கிப் பித்தனாக்கும்-(சென்னை பித்தன் அல்ல,காதல் பித்தன்!)

முல்லை கண்களைத்தாக்கும்;தூக்கம் தொலைக்கும்.

நீலோத்பலம் உடல் முழுவதும் தாக்கி விரக வேதனை ஏற்படுத்தும்.


“தவமிருந்த சிவன் மீது பாணம் தொடுத்ததால்
’தயா’ இன்றி எரித்து விட்டான் முக்கண்ணனும்
ரதி தன்’ நிதி’யான மாரன் உயிர் வேண்ட
பதியான அவன் உயிர் தந்தான் பரமன்.

இதுவே மாரனின் கதை.

ஒரு சித்தர் பாடல்—கொசுறு

“மாமன் மகளோ மச்சினியோ நானறியேன்,
காமன் கணையெனக்கு, கனலாக வேகுதடி,
மாமன் மகளாகி மச்சினியும், நீயானால்
காமன் கணை மூன்றும், கண் விழிக்க வேகாவோ.”

(மன்னிக்கவும்.தலைப்பில் ஒரு எழுத்துப் பிழை நேர்ந்து விட்டது.எல்லாம் வல்லின,இடையினக் குழப்பம்தான்.மாரன் என்று எழுதுவதற்குப் பதில்,மாறன் என்று எழுதிவிட்டேன்.மாறன் என்ற சொல் பாண்டியனைக் குறிக்குமாம்!)

வெள்ளி, ஜூன் 17, 2011

எனக்கு மட்டும் ஏன் இப்படியெல்லாம் நடக்கிறது?

நமது படங்களிலும்,தொலைக்காட்சித் தொடர்களிலும் அடிக்கடி கேட்கும் ஒரு வசனம்---”எனக்கு மட்டும் ஏன் இப்படியெல்லாம் நடக்கிறது?”

ஒரு பாத்திரத்துக்கு ஏதாவது மோசமானது நடக்கும் போது அந்த நபர் இவ்வாறு கூறுவார்.

இன்றைக்கு நான் அதுபோன்ற நிலையில்தான் இருக்கிறேன்!

பதிவர் சந்திப்புக்குச் செல்ல இயலாவிடினும்,நேரடி ஒளி பரப்பினைக் காணலாம் என ஒரு வாரத்துக்கும் மேலாகத் திட்டம் போட்டுக் காத்திருந்தேன்!

காலை 10 மணிக்குள் வேலைகளை முடித்துக் கொண்டு தயாரானேன்.

நேரம் 10.மணி!

மின்சாரம் போய் விட்டது!

சிறிது நேரத்தில் வந்து விடும் என எண்ணினேன்.ஏனென்றால்,டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியாவில் எந்த அறிவிப்பும் இல்லை!

பக்கத்து வீட்டு நண்பரிடம் கேட்டேன். பராமரிப்புப் பணிக்காகக் காலை 10 முதல் மாலை 5 வரை எங்கள் பகுதியில் மின்சாரம் இருக்காது என்ற தகவல் “ஹிந்து”வில் இருப்பதாகச் சொன்னார்.

மாலை 4.30 க்கு மின்சாரம் வந்தது.

அத்தளத்துக்கு சென்று பார்த்தேன்.

//சீரான இணைய வேகம் இல்லாத காரணத்தால் எமது நேரடி ஒளிபரப்பினைத் தற்காலிகமாக இடை நிறுத்தியுள்ளோம், தடங்கலுக்கு வருந்துகிறோம்.//

இச்செய்தியே காணப்பட்டது.
என்ன ஆயிற்று? ஒளி பரப்பு இருந்ததா?பார்த்தவர் யாரும் உண்டா?

எந்தப் பதிவருடனும் நேரடித் தொடர்பில் நான் இல்லாததால்,எதுவும் தெரியவில்லை.

என்ன நடந்தது,யாராவது சொல்லுங்களேன்!