தொடரும் தோழர்கள்

குற்றம் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
குற்றம் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

வியாழன், ஜூலை 09, 2015

காவல் துறையின் நகைச்சுவை உணர்வு!



மடிக் கணினியில் ஏதோ பார்த்துக் கொண்டிருந்த ‘சொறி’முத்து திடீரென்று சிரிக்கத் தொடங் கினான்.வெடிச் சிரிப்பு;அடக்க முடியாத சிரிப்பு.

அதைப் பார்த்த பிச்சுவா பாபு கேட்டான்”ஏண்டா இப்படிச் சிரிக்கிறே”

முத்து சிரிப்பை அடக்காமலே சொன்னான்”அண்ணே .காவல் துறையின் முகநூல் பக்கத்தில் உங்களைப் பத்திப் போட்டிருக்காங்க.உங்க புகைப்படம் வேறு வெளியிட்டிருக்காங்க”.மேலே பேச இயலாமல் சிரிக்கத் தொடங்கினான்.

பாபு சினந்து சொன்னான்”டேய்.என்னன்னு சொல்லு.பிறகு சிரி.”

முத்து சொன்னான்”உங்க புகைப்படத்தைப் பார்த்துதான் சிரித்தேன்.எங்கிருந்து கிடைத்ததோ அவர்களுக்கு இந்தப் படம்.பார்த்தா சிரிப்பை அடக்க முடியலே அண்ணே.நீங்களே பாருங்க” என்று கணினியை பாபுவிடம் கொடுத்தான்.

பாபு அதை வாங்கிப் பார்த்தான்.முதலில் அவனுக்கும் சிரிப்பே வந்தது.பின் எரிச்சல் ஏற்பட்டது.  தன்னைக் கேவலப்படுத்தவே இப்படி ஒரு படத்தைப் போட்டிருக்கிறார்களோ என நினைத்தான் ”பிணையத்தில் விடுவிக்கப் பட்ட இந்த பாபு தலை மறைவாகி விட்டான்.யாராவது பார்த்தால் காவல் துறைக்குத் தகவல் தரவும்”இதுதான் அப்படத்துடன் இருந்த செய்தி

ஒரு முடிவுக்கு வந்தான்.அத்தகவலின் கீழ் கருத்துப் பெட்டியில் எழுதினான்”உங்களுக்கு ஒரு நல்ல படம் கிடைக்கவில்லையா. வேண்டும் என்றால் நான் ஒரு நல்ல அழகான படம் எடுத்து அனுப்புகிறேன்!”

சில நொடிகளில் அந்தக் கருத்துக்கு மறு மொழி வந்தது.”நீ காவல் நிலையத்துக்கு வந்தால் நாங்களே நல்ல படம் எடுப்போம்?எப்போது வருகிறாய்?”

பாபு சிரித்தான்,காவல் துறைக்கும் நகைச்சுவை உணர்வு உள்ளது என நினைத்தான்

மீண்டும் தட்டினான்”விரைவில் வருவேன் சரியான வழக்கறிஞர் ஒருவரோடு!”

எப்படி இந்த பூனை எலி விளையாட்டு?

(கதையல்ல உண்மை நிகழ்வு)

தொலைக்காட்சி விளம்பரங்களில் ஒரு விளம்பரம் என்னைக் கவர்ந்தது.

ஓர் ஆணும் பெண்ணும் நன்பர்களோடு அமர்ந்து பேசிக் கொண்டிருப்பர்.அப்போது ஒருவரை ஒருவர் பார்க்கும் பார்வை ,கதை சொல்லும்.பின்புலத்தில் கேள்வி”இது நட்பா காதலா”
பின் அவர்கள் சேர்ந்து செல்கையில் கைகள் உரசிக்கொள்ளும்.அவன் வருந்துகிறேன் என்று சொன்னதும்,அவள் அவன் பக்கம்  ஒரு துள்ளலுடன் திரும்பி தன் கையை அவன் பற்றத் தருவாள்

அந்தத் துள்ளல் அவள் உள்ளத்தை வெளிக்காட்டுவதாக இருக்கிறது.

இது எனக்குப் பிடித்ததற்கு இரண்டு காரணங்கள்

”இது நட்பா காதலா”என்பது என் பழைய பதிவொன்றின் தலைப்பு!

விளம்பரம் இயல்பாகவும் இளமைத் துள்ளலுடனும் உள்ளது

இளைஞர்களுக்குப் பிடிக்காமல் இருக்குமா?

திங்கள், ஜனவரி 12, 2015

கற்பழித்துக் கொலை செய்தவன்!



”என்ன.கிஷோர்?என்ன ஒரே பரபரப்பாக இருக்கிறது?”

கிளையின் கடைநிலை ஊழியரைக் கேட்டேன்.

“சார்.ஒரு பெண்ணை வயக்காட்டில கற்பழிச்சுக் கொன்னிருக்கான் ஒருத்தன்.அவனைகண்டு பிடிச்சுக் கைது பண்ணீட்டாங்க!அதுதான் ஊரெல்லாம் பரபரப்பு.”

’அப்படியா ?

”சரி வேலையை ஆரம்பிக்கலாம்.நீபோய் நான் நேற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த கடன் ஆவணங்களையும்,புத்தகத்தையும் கொண்டு வா.ஆய்வைத் தொடங்கலாம்”

ஆண்டு 1992.

இடம் ஹரியானா மாநிலத்தில் சாயின்ஸா என்ற கிராமம். 

எங்கள் வங்கிக் கிளை ஆய்வுக்காகச் சென்றிருந்தேன்.

ஃபரிதாபாத்தில் என் அலுவலகம்.அதன் கீழ் வரும் கிராமங்களில் இருந்த கிளைகளை ஆய்வு செய்வது என் பணி.

எனக்கான அட்டவணை தில்லி அலுவலகத்திலிருந்து வரும்.

அதன் படி நான் ஆய்வு நடத்த வேண்டும்.உதவிக்கு ஒரு அதிகாரியும். வருவார்.

தினம் காலை ஃபரிதாபாத்திலிருந்து புறப்பட்டு, கிளை இருக்கும் ஊருக்கு பஸ்ஸில் சென்று தினமும் வேலை முடிந்த பின் ஃபரிதாபாத் திரும்பி வரவேண்டும்..

மிகவும் சோர்வு தரும் பணிதான்;அதுவும் குளிர் நாட்களில்,....?!

அதைப்பற்றி எல்லாம் இன்னொரு பதிவில் பார்க்கலாம்.

இப்போது சொல்லத் தொடங்கிய செய்திக்கு வரலாம்.

நான் பணியில் ஈடுபட்டிருந்த நேரம்.

மதிய உணவு இடைவேளைக்குப் பின்.

வெளியில் டமாரச் சப்தம்,மக்களின் பேச்சுக் குரல் எல்லாம் கேட்டது.

கிஷோர் வந்து எல்லாரையும் வெளியே வந்து பார்க்கச் சொன்னார்,

ஒரு திறந்த ஜீப்பில்.அந்தக் குற்றவாளியை விலங்குடன் நிறுத்தி உடல் முழுதும் கரும் புள்ளிகள் குத்தி,அவன் கழுத்தில் ”நானொரு கொலைகாரன்;கற்பழிப்பவன்” என்றெழுதிய அட்டையை மாட்டிக் காவல் துறையினர் ஊர்வலமாக அழைத்துச் சென்றனர்.

இது போன்ற ஒரு நிகழ்வை நீங்கள் அது போன்ற இடங்களில்தான் பார்க்க முடியும்.

அதைப் பார்த்த பின் என் மனத்தில் எழுந்த கேள்வி”அவன் குற்றம் சாட்டப்பட்டவன்தான்; இன்னும் வழக்கு நடந்து குற்றவாளி என நிரூபிக்கப்படாதவன்.அந்நிலையில் காவல் துறையின் செயல் சரியா.?

வழக்கு நடக்கும்போது அவன் சார்பாக வாதாடும் வழக்கறிஞர் இந்நிகழ்வை எந்த விதத்திலாவது அவனுக்குச் சாதகாமாக்க முடியுமா?’

விடை தெரியவில்லை.

ஒன்று நிச்சயம்

அவர்கள்(காவல்) செயல் இதயத்தால் தீர்மானிக்கப்பட்டது;தலையால் அல்ல!