தொடரும் தோழர்கள்
வியாழன், அக்டோபர் 02, 2008
காமம் இல்லாக் கதை-5
"சொல்லு உமா,என்ன விஷயம்?"
"இன்னிக்கு சாயந்திரம் எத்தனை மணிக்கு வீட்டுக்கு வருவீங்க?"
"எங்க எம்.டி.என்னைக் கூப்பிட்டு ரொம்ப முக்கியமான வேலை ஒண்ணைக் குடுத்திருக்காரு.இன்னைக்கு லேட்டா உக்காந்தாவது முடிச்சாகணும்.ஏன் கேட்ட?"
"இல்லே,இன்னைக்கு நான் கொஞ்சம் சீக்கிரமே வந்துடுவேன்.எங்கேயாவது வெளியே போயிட்டு டின்னரையும் முடிச்சுட்டு வந்துடலாம்னு நெனச்சேன்."
"ரொம்ப வருந்துகிறேன்,என் இனிய இதயமே!மற்றொரு நாள்?"
"அதை அப்போப் பார்த்துக்கலாம்.இன்று நான் வேறு ஏதாவது செய்து கொள்கிறேன்."
இரவு.வெளியே எங்கும் செல்ல மனமின்றி பீட்சா வரவழைத்துச் சாப்பிட்டு விட்டு,சிறிது நேரம் டி.வி.பார்த்துவிட்டு ,படுக்கையில் படுத்தபடியே புத்தகத்தைப் புரட்டிவிட்டுத் தூங்கிப் போனாள் உமா.தன்னிடம் இருக்கும் சாவியை உபயோகப்படுத்தி ரவி கதவைத் திறக்கும்போது விழிப்பு வந்தது.கடிகாரத்தைப் பார்த்தாள்.மணி இரண்டு.ரவி உள்ளே வந்து உடை மற்றிக் கொண்டு படுக்கையில் அவளருகில் படுத்தான்.அவள் அவனை அணைத்து அவன் உதடுகளைத் தன் உதடுகளால் ஒற்றினாள்.
"உமா,நான் மிகவும் சோர்வாக இருக்கிறேன்"சொல்லிய படியே அவன் தூங்கிப் போனான்.
மறு நாள்.
"யே தில் யே பாகல் தில் மேரா--------"
"ஹலோ ரவி,சொல்லு."
"ஹை,உம்ஸ்,ஒரு மகிழ்வான செய்தி.இந்த மாதத்திலிருந்து எனக்கு ரூ.10000/= சம்பள உயர்வு.இதை இன்று மாலை கொண்டாடலாம்,சரியா"
"வருந்திகிறேன், ரவி.இன்று எங்கள் அலுவலகக்கணினி செயல்பாட்டில் கொஞ்சம் பெரிய சிக்கல்.சரி செய்ய எவ்வளவு நேரம் ஆகும் என்று சொல்ல முடியாது.எப்படியாயினும்,வாழ்த்துகள், ரவி"
"எனக்கு ஏமாற்றம்தான்;உடன் பணி புரியும் யாரையாவது அழைத்துச் சென்று கொண்டாடி விடுகிறேன்"
"யே தில் யே பாகல் தில் மேரா--------"
"ஹல்ல்லோ,என்ன உம்மா?'
"எங்க இருக்கீங்க ரவி?"
"பார்க் ஷெரடன்.மகிழ்ச்சியைக் கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கிறேன்"
"உடன் யார்?வழக்கமான நண்பர்களா?எதுவும் அதிகமாகாமல் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்."
"இல்லை,இல்லை,நீ நினைப்பது போல் இல்லை.ஒரு நண்பியுடன் இருக்கிறேன்."
"யார்?"
"உனக்குத் தெரியாது.புதிதாகச் சேர்ந்தவள்.என் கீழ் பணி புரிகிறாள்.சுமிதா என்று பெயர்."
"ஒகே.நான் வீட்டுக்குக் கிளம்புகிறேன்.நீங்கள் சும்மா இருந்தால் வந்து அழைத்துப் போக இயலுமா என்று கேட்பதற்காகத்தான் பேசினேன்.நான் ராஜேஷை வீட்டில் கொண்டு போய் விடச் சொல்லி விடுகிறேன்."
இப்படித்தான் பலஇரவுகள் இவர்களுக்குக் கழிகின்றன.வேலைப் பளு,மாறுகின்ற இரவு நேர வேலை,வேலையில் இருக்கும் இறுக்கம்,அதன் காரணமாக ஏற்படும் மன அழுத்தம் இவற்றின் காரணமாகப் பாதி இயந்திரங்கள் ஆகிப் போனார்கள்.ஒருவருக்கு மற்றவர் துணை தேவைப் படும் போது அது கிடைப்பதில்லை.
இவர்கள் காதலித்து மணந்தவர்கள்-ஒரே அலுவலகத்தில் இருந்தபோது.அப்போது காதலும் இருந்தது;காமமும் இருந்தது.
இப்போது,காதலிக்க நேரமில்லை;காமத்துக்கும் நேரமில்லை.என்றோ ஒரு நாள் முயக்கமும் வெறும் உடல்களின் கூடலாகத்தான் இருக்கிறது.
ஒரு புள்ளி விவரம் தெரிவிக்கிறது-அதிகமான மண முறிவுகள்(மன முறிவுகளால் வந்தவை) மென் பொருள் துறையில் இருக்கும் தம்பதியரிடையேதான் எற்படுகின்றன என்று.
பணம் மட்டுமே வாழ்க்கையாகுமா?
திங்கள், செப்டம்பர் 29, 2008
காமம் இல்லாக் கதை-4
"என்ன இது? உங்களுக்கு உண்மையாக இருக்கும் நல்ல மனைவியான எனக்குத் துரோகம் செய்கிறீர்களா?நீங்கள் எல்லாம் ஒரு மனுஷனா?இந்த நிமிஷமே நான் வெளியே போகிறேன்.விவாக ரத்து நோட்டிஸ் உங்களை வந்து சேரும்"
"லில்லி,லில்லி,நான் சொல்வதைக் கொஞ்சம் கேளேன்.உனக்கு எல்லாவற்றையும் விளக்குகிறேன்."
"நீங்கள் ஒரு ஏமாற்றுக்காரரென்பது புரிந்து விட்டது.இருந்தாலும்போகுமுன் என்னதான் புளுகு மூட்டையை அவிழ்த்து விடுகிறீர்கள் என்று பார்க்கிறேன்."
"தாங்க்ஸ் லில்லி.நான் சாலையில் போய்க் கொண்டிருந்தபோது,இந்தப் பெண் சாலையோரத்தில் நின்று கொண்டிருந்தாள்.நல்ல உடையணியாமல், சோர்வாகக் காணப்பட்டாள்.பார்க்கப் பரிதாபமாக இருந்தது.அருகில் சென்று விசாரித்தேன்.இரண்டு நாட்களாகச் சாப்பிடவில்லை என்று சொன்னாள். வீட்டுக்கு அழைத்து வந்துவிட்டேன்,ஏதாவது உணவு கொடுக்கலாம் என்று.வீட்டுக்கு வந்து பார்த்தேன்.நேற்று நான் தயார் செய்து உனக்குப் பிடிக்காது வைத்துவிட்ட பிரியாணி இருந்தது.அதை அவளுக்குக் கொடுத்தேன்.ருசித்துச் சாப்பிட்டாள்.அதன் பின் அழுக்காக இருக்கிறாளே என்று 'குளிக்கிறாயா' என்று கேட்டேன். சரி என்று குளிக்கப் போனாள். அவளது உடைகள் கிழிந்திருப்பதைக் கண்டு,போன தீபாவளிக்கு நான் வாங்கிக் கொடுத்த,உனக்குப் பிடிக்காததால்,அணியாமலே இருந்த புடவையை கொடுத்தேன்.கடைசியாகப் புறப்படும் முன்,கதவருகே நின்று,கண்களில் கண்ணீர் ததும்பக் கேட்டாள்-
"ஸார்,உங்கள் மனைவி உபயோகிக்காத இன்னும் ஏதாவது உங்களிடம் இருக்கிறதா?"
"அதனால்தான் -----------------!!"
(இது எப்படிக் காமம் இல்லாக்கதை என்கிறீர்களா?.கடைசி வரியில் பதில்!!)
ஞாயிறு, செப்டம்பர் 21, 2008
காமம் இல்லாக் கதை-3
"உங்களுக்கு வேற வேலையில்லை.பிள்ளையில்லாத வீட்டில கிழவன் துள்ளி விளையாடினானாம். "
"யாருடி கிழவன்?கையை மடக்கிக் காட்டறேன் பாரு,எப்படிக் கிண்ணுனு இருக்குன்னு.இரும்பு உடம்புடி, தெரியுமா?"
"ஆமாம் உங்க உடம்பைப் பத்தி எனக்குத் தெரியாம யாருக்குத் தெரியுமாம்? இப்போ கொஞ்சம் தொந்தரவு பண்ணாம இருங்க.எனக்குத் தூக்கம் வருது."
"எனக்கு வரல்லையே.வாடி.ஒரே ஒரு தடவை மட்டும்."
"அய்யோ,சொன்னாக் கேக்க மாட்டிங்களே.எனக்கு லேசாத் தலையை வலிக்குதுங்க.அதை சொல்ல வேணாமுன்னு பாத்தேன்."
"தலைவலியா?இதோ நான் தைலம் தேச்சு விடறேன்.அப்படியே படுத்துக்க."
"வேண்டாங்க,தன்னாலே சரியாயிடும்"
"ஒண்ணும் பேசாதே. கண்ணை மூடிப் படுத்துக்கோ.இப்படி நல்லாத்தேச்சு, அமுக்கி விட்டாத் தலவலி பறந்து போயிரும்"
"உங்க கை பட்டதுமே வலி போயிருச்சுங்க.வாங்க.இப்ப நான் தயார்"
"வேண்டாம் சொர்ணம்.நீ ஒய்வெடுத்துக்கோ.நானும் அப்படியே படுக்கிறேன்."
"ரொம்ப ஆசையாக் கூப்பிட்டீங்க.ஏமாத்தமாப் போயிடும்.வாங்க. "
"சரி,வா.உன்னை எப்படிக் கட்டறேன் பாரு"
"ஆமாம்,அதிலெ நீங்கதான் கெட்டிக்காரராச்சே "
இருவரும் "ஆடு புலி ஆட்டம்"ஆட ஆரம்பித்தனர்.
கணவன் மனைவி உறவில் உடல் முக்கியமல்ல.மனமே பிரதானம்.வயதாகி உடல் தளர்ந்து இச்சைகள் அற்றுப் போனாலும்,அன்பு குறைவதில்லை.மாறாக அதிகமாகிறது.இது ஒருவரின் துணையை மற்றவர் உணர்ந்த நிலை.ஒருவர் இன்றி மற்றவர் வாழ்க்கையைப் பற்றி நினைப்பதற்கே பயப்படும் நிலை. ஒருவரைச் சார்ந்தே மற்றவர் வாழும்,இயங்கும் நிலை.
இதுவே இல்லறம் என்னும் நல்லறம்.
வியாழன், செப்டம்பர் 18, 2008
ஒரு காமம் இல்லாக் கதை
அவன் ஒரு பட்டு உள்ளாடை மட்டும் அணிந்து மலர்கள் தூவப்பட்ட மஞ்சத்தில் ,கையில் இருந்த வெள்ளி டம்ளரிலிருந்த சோமபானத்தை உறிஞ்சியபடி படுத்திருக்க,அவன் முன் நமிதா மார்க்கச்சையும்,இடையில் ஒரு சிறிய ஆடையும் மட்டும் அணிந்தபடி ஆடிக் கொண்டிருந்தாள்.அவள் உடல் குலுக்கி ஆட ஆட,அவன் உடலில் சூடேறியது.ஆடியவாறே அவள் அவனை நெருங்கி வந்தாள்.அவளை எட்டிப் பிடிக்க அவன் கைகளை வீசியபோது கைகள் காற்றைத் துழாவின;அவன் விழித்துக்கொண்டான்.அவன் உடல் சூடாகி சுகத்துக்காய் தவித்தது.அவன் அருகில் படுத்திருந்த மனைவியை இறுக அணைத்தான்.விழித்துக்கொண்ட அவள் சிணுங்கினாள்."என்னங்க இது" என்று திமிறினாள்.அவன் தன் பிடியை இறுக்கினான்."இப்போ வேண்டாங்க" என்ற அவள் மறுப்பையும் பொருட்படுத்தாமல் அவள் மீது பரவி இயங்க ஆரம்பித்தான்.சிறிது நேரத்துக்குப்பின் அவன் புலன்கள் கூர்மையாகின.அவன் இயக்க வேகம் குறைந்தது."தண்ணி வருது போல இருக்கு" என்றான்.அவள் முகத்தில் ஓர் அலுப்புப் படர்ந்தது."அதுக்குதான் அப்பவே சொன்னேன் இப்போ வேண்டாமுன்னு"என்றாள்.
இப்போது இருவருக்கும் அந்த சத்தம் தெளிவாகக் கேட்டது.யாரோ அடி பம்பில் தண்ணீர் அடிக்கும் சத்தம்.எட்டுக் குடும்பங்கள் இருந்த அந்த ஸ்டோரில் இரண்டு நாளைக்கு ஒருமுறை தண்ணீர் வரும் நாளில்,சீக்கிரம் எழுந்து பம்பில் தண்ணீர் அடித்தால்தான் நாலைந்து குடம் தண்ணீராவது கிடைக்கும்.இன்று,தண்ணீர் வரும் நாள்.இருவரும் அவசரமாக எழுந்து,உடைகளைச் சரி செய்து கொண்டு குடம்,வாளிகளை எடுத்துக் கொண்டு தண்ணீர் அடிக்க விரைந்தனர்.